Wednesday, February 7, 2018

ජවිපෙන් ටයිම් පාස් කිරීම


ජවිපෙන් ටයිම් පාස් කිරීම


මැතිවරණය විසින් සමාජයේ සියලූම සංවාදයන් අනුභව කර ඇති මොහොතක බුකිය තුළ ඇතිවී ඇති එක් තත්වයක් ගැන ලියන්න හිතුව. ඒත් මේ සංවාද විවාද හැම මගුලක්ම මැතිවරණයේ දිග පළලට සාපේක්ෂව බුකියේ එක්තරා කවයක අපේ ආතල් අපිට ආතල් පන්නයේ දෙයක් වුවද වැදගත්කම අඩුවෙන් නෑ. පහුගිය මැතිවරණයේ වගේම මේකෙදිත් ලිබරල් බුද්ධිමතුන්, සිවිල් කි‍්‍රයාකාරිකයින් පිරිසක් ජවිපෙ වෙනුවෙන් පෙනී ඉන්නව දකින්න ලැබෙනව. ජවිපෙත් මැතිවරණයේ තමන්ගේ ප‍්‍රධානම ආභරණය බවට පත්කරගෙන ඉන්නේ කලාකරුවන් ඇතුලූ මෙම ස්ථරයයි. මේ අදහස් ඒ හැම දෙනාටම එකවගේ අදාල නොවුණට හැමදෙනාටම අඩුවැඩි වශයෙන් අදාල වෙනව.
සමාජජාල අවකාශය ප‍්‍රමුඛව කාලෙන් කාලෙට එක එක සීසන් එනව. මේ මැතිවරණ සීසන් එකේ තමන්ගෙ අනන්‍යතාවය නඩත්තු කරගන්නෙ කොහොමද කියන එක මේ ගොඩක් දෙනෙක්ට ප‍්‍රශ්නයක් වෙනව. එතනදි පොඩි වෙනසකුත් එක්ක රැුඩිකල් ගතියකුත් ඇතුව ඒ කාලය ගෙවල දාන්න ජවිපෙ එයාලට උදව් වෙනව. හැබැයි ඉතිං එයාල දෙයියනේ කියල ජවිපෙත් එක්ක තියෙන ගැට්ට නඩත්තු කරණ ගමන් තමයි මේක කරන්නෙ. ඒකියන්නෙ ඡුන්දෙන් පස්සෙ ආයෙ අපිට කදුලූ ගෑස් කන වෙලාවක එහෙන් මෙහෙන් හරි හම්බෙන්නෙ අර පරණ ජවිපෙ මූණවල් ටික මිසක් මේ හාදයො නෙමෙයි. එයාල වගවීමක් ඇතුව ජවිපෙට ඡුන්දෙ දෙන්න කියල එයාල බලාපොරොත්තු වෙනව කියන වෙනස වෙනුවෙන් මේ සීසන් එකෙන් පස්සෙ කි‍්‍රයාකාරී වෙන්නෙ නැහැ. ඒ කියන්නෙ එයාල හොයන්නෙ මේ රැුය ගෙවල දාන්න ගෑණියෙක් මිසක් දීග කන්න බිරිදක් නෙමෙයි. අවුල තියෙන්නෙ එයාල ගෑණියෙක් එක්ක බුදියන එක ගැන නෙමෙයි ඒ ගෑණි එක්ක ඉදල හදන දරුවො දාන ඉස්කෝල ගැන හිටං අපේ හිත්වල අදහසක් හදන එකයි.
අපි මේ සමාජ ක‍්‍රමයේ වෙනසක් බලාපොරොත්තු වෙනවනම් අනිවාරයෙන්ම යායුතු දුෂ්කර මාර්ගයක් තියෙනව. එහෙම නැතුව විවේකෙට විනෝදෙට එහෙමත් නැත්තන් හිතේ තියෙන අවුල මැකෙන්න ඔය පුලූ පුලූවන් මොන මොනව හරි කලා කියල සමාජය වෙනස් වෙන් නෑ. නුවරටනම් යන්න  ඕනේ කදු නැගගෙන කොළඹ නුවර පාරෙ යන්න  ඕනෙ. මුහුදු හුළග වැදි වැදී ගාලූ පාර දිගේ මාතර යන එකට කියන්නෙ නුවර යනව කියල නෙමෙයි මාතර යනව කියලයි. ඒ කියන්නෙ පූර්ණ කාලීනව හැමෝම දේශපාලනය කරන්න  ඕනෙ, ඒක විතරයි දේශපාලනය කියන එක නෙමෙයි. අපි සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් ගෙවන්නෙ විනාඩි පහද ඒ විනාඩි පහ රැල්ලට මාකට් වෙන්න අරින් නැතුව හරි දිශාවට ස්ථානගත කළ යුතුයි.
මේ සමාජයේ ඉදිරි පියවරයන් තියන්න වෙන්නෙ ජනතාව තමන්ගෙ දේශපාලන බලය අභ්‍යාස කරන තත්වයක් ඇතුලෙයි. ඔවුන් දේශපාලනික සවිඥාණිකත්වයකට කි‍්‍රයාකාරීත්වයකට තල්ලූකර ගන්න විදිහක් තමයි හොයන්න  ඕනෙ. එතනදි මැතිවරණත් ඒ සදහා යොදාගන්න පුලූවන් උපකරණයක්. ඒත් මේ වෙද්දි ප‍්‍රධාන පක්ෂ වල වගේම ජවිපෙ මැතිවරණ ප‍්‍රවේශය ඇතුලෙ මැතිවරණය මිනිස්සු තව තවත් දේශපාලනයෙන් ඈත් කරවන වහන්තරාවක් බවට පත්වෙලා තියෙන්නෙ. උඹල අපිට ඡුන්දෙ දීල බුදිය ගනිල්ල අපි ගේම ගහන්නම්, අපි තමා වැඬේට කියාපු පොරවල් වගේ අදහසක් තමයි මැතිවරණයෙන් මිනිස්සුන්ගෙ ඔලූවලට යවන්නෙ. මිනිස්සුත්  ඕව අපිට අයිති වැඩ නෙමෙයි අපිට කරන්න තියෙන්නෙ ඡුන්දෙ දීල චූ කරල බුදිය ගන්න එක වගේ අදහසක තමයි මිනිස්සුත් ඉන්නෙ, මේ දේවල් වලින් ඒ අදහස තව තවත් ඔලූ ඇතුලෙ පත්තියන් වෙනව.
මෙතනදි ජවිපෙත් දිගින් දිගට මේ ස්ථරයන් ඇතුලූ මැදපන්තියේ ඡුන්ද පදනම් දිනාගැනීමට වැඩ තේරීම ඇතුලෙ ඔවුනුත් දන්නෙම නැතුව අතරමං වෙන්න නියමිතයි. සරළව මේ ඡුන්දෙදි ජවිපෙ කරණ කියන දේවල් ගැන පහළ ජවිපෙ සාමාජිකයන් විමසුවොත් ඔවුන්ට ඒ ගැන අදහසක් නෑ තියෙන්නෙ ඊළග ඡුන්දෙකදි බලය ගැනීම ගැන නඩත්තු කරණ හීනයක් විතරයි.
දරුවෙක් ලබන්නනම් සංසර්ගයේ යෙදෙන්නම වෙනව, එහෙම නැතුව කොච්චර හොදට ස්වයං වින්දනේ යෙදුනත් දරුවො ලැබෙන් නෑ. ඒ හින්ද මේ වෙලාවෙ ටයිම් පාස් කර ගන්න මොකක් හරි අටමගුලක් කරන් නැතුව සමාජ වෙනසක් වෙනුවෙන් වූ විශ්වාසය සමාජයට ගෙනියන්න කැපවෙමු. දහවෙනිදට ගිහිල්ල උඩපැනල  ඕනෙ එකෙක්ට ඡන්දෙ දීගන්න ඒත් මේ දේත් හිතල බලන්න. ඡුන්දෙ කාලෙට ෆෝම් වෙලා නටන නැට්ටුවො නෙමෙයි ජීවිතය ඇතුලෙ අරගලය අභ්‍යාස කරන මිනිස්සුයි මේ වෙලාවෙ  ඕනෙ කරන්නෙ.

රිවිහාර පින්නදුව

Thursday, October 26, 2017

77 පෙරළියාලම්භන ප්‍රීතිය





77 පෙරළියාලම්භන ප්‍රීතිය


මොන තරම් ආඩම්බරද
77 ට හතළිහක් දැන්
ඔක්තෝම්බර් විප්ලවය වගේ
සමරමුද පාරවල් දිගේ කොඩි වන වන
ජේ ආර් ගෙ ෆොටෝ එකක්
බෙල්ල එල්ලගෙන
රනිල්ට ජයවේවා කිය කිය
ඇඩම් ස්මිත්ට වැද වැද
බලන්න සැමරුම් පාගමනෙ ලස්සන
ඉස්සරහින්ම එන්නෙ
රජරට වකුගඩු රෝගියො
මැහිතෙල් බෝතල් වලට
රෝහල් තුන්ඩු වලින් තට්ටු කර කර
අන්න ඊළගට විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍යයො
එනව හිස් කදුළු ගෑස් කෑන් වන වන
මැදපෙරදිග ගෘහසේවිකාවො
මොන තරම් සුන්දරද
යකඩ ඇණ උඩ දදා
මිනී පෙට්ටිවල නැගල එනකොට
ඉස්කෝලෙ යන්න නැති
හාර ලක්ෂ පනස්දාහක් පොඩි උන්
අර එන්නෙ රෙදි වවුචරෙන් හෙළුව වහගෙන
ළගම පාසල හොදම පාසල
සටන් පාඨ මොරදීගෙන
උපත් පාලන කොපු පුම්බල
බැලූම් බෝල වගේ එල්ලන්
කවුද මන්ද අර එන්නෙ
මීතොටමුල්ලෙන් ගෙනාපු
කුණු බෑග් කරේ තියාගෙන
ඊළගට ඔබට දිස්වන්නෙ
කොළොන්නාවෙ මිනිස්සු
අතුරුදහන්වුණු පුතාලගෙ රූප අරගෙන
මේ එන්නෙ යාපනේ අම්මල
ගිණිගත්ත ටයර් සෑයක් පෙරටු කොටගෙන
ඔන්න එනව දකුණෙ තාත්තල
අවපැහැගත් ඇහැළ මලින් සැරසිලා
අර නටන්නෙ 83 නැටුම් කණ්ඩායම
මහා වනහිස් සමතලා කළ
බැකෝ ඇත් රජු වඩිනවා
ඉතිං නැගිටල සාදු කියමුද
77 පෙරළියාලම්භන
ප්‍රීතියෙන් අපි ඔකදවී
දරාගන්නම බැරිම තැන අද
සරමෙ මළපහ වී වගෙයි

(රිවිහාර පින්නදුව)


Thursday, September 28, 2017

ගාස්තු නොඉල්ලන පේ‍්‍රමය නුඹය



ගාස්තු නොඉල්ලන පේ‍්‍රමය නුඹය


ගාස්තු නොඉල්ලන පේ‍්‍රමය නුඹය
සීතලම නිමේෂෙක උණුසුම ගෙනෙන
සිතිවිලි මීවිත පොද නුඹය
දුරකථන ඇමතුමකින් නිවී සැනසෙන
සුහර ගුණයට පාරමිතා පුරමින
ජීවිතේ දුර වන්දනාවක
යන්න පේවී මාත් එක්කම
ගැයෙන සී පද රාව නුඹමය
වෙහෙසකර සිත් පතුල පිරිමැද
ගිම් නිවාලන ඔසුව නුඹ මට
සටන් කවි අතර
අයිතිවාසිකම් අහමිවූ
මගේ පෙම් කවිය නුඹ

(රිවිහාර පින්නදුව)


Thursday, September 14, 2017

මේ අපි පොඩි කාලෙ වැස්ස වැස්සමද





මේ අපි පොඩි කාලෙ

වැස්ස වැස්සමද


පොළෝ හිමි සද
තරහවූ සද
අහස් දෙවගන
හෙළන කදුළට
ඉතිං අපි ආසයිනෙ ඉස්සර
පිරී මිදුලේ අහස් වැහි දිය
ගලන සද රැුළි නගා ඉවතට
පෙමින් ඇළලී වහින වැස්සට
ඇදේ දෙව්සුව සෙව්ව පෙරදින
සීතළ වැස්සයි - උණුසුම් සයනෙයි
අම්මගෙ තේකයි - කියවන පොතකුයි
ගංජා මොකටද
ඉතිං මට මත්වෙන්න
පුටුවක දිග ඇදී
පේ‍්‍රමයේ මතකයන් කියවන්න
ජීවිතේ ආගිය කතා
රිදෙන හිනැහෙන පිටුවල
ආයෙ ආයෙම මුමුණන්න
සිය ගණන් කවි වලට
සරු පසක්වී දළුලන්න
වැස්ස පොළවට අරගෙන ආවෙ
වැහි බිංදු විතරමද මට පවසන්න
වේළිලා කරවෙච්ච පොළවක්
මුල්ම වැහි බිංදු සිපගන්නකොට
නැගෙන සුවදත් සුවදද මොන තරම්
පස් කන්න බඩ ගිණි හිතෙන
අහස කළු කරගෙන එද්දි
හදාගෙන කොල බෝට්ටු
බලන් හිටිය අපි දියඹට යන්න
පංති කට් කරන්න
වැස්ස තව වැඩිවෙන්න
වැහි දෙවියන්ව යැද්ද අපි
කතරගම ගම්භාර පරදන්න
එන්න පාරවල් කොතෙක් තිබුණත්
වතුර යටවුණු පාරවල් හොය හොයා
ගෙදර ආවෙමු හරිම සතුටින්
පොඩිකාලෙ ඉස්කෝලෙ
පිට්ටනිය වැස්සට පිරුණම
ජල කි‍්‍රකට් ගැහුව අපි
මඩවතුර නාගෙනම
වැස්ස ගැන මතකයන්
මොන තරම් ලස්සනද
ඒත් අද වැස්සට
අපි කොච්චරනම් භයද
මට තාම තේරෙන් නෑ
මේ අපි පොඩි කාලෙ
වැස්ස වැස්සමද
පාරම්බාන සංවර්ධනය
අන්තිමට නැති කරල අපිට
වැස්සෙ ලස්සන බලන්නත්
මේ යක්ෂයෙක්ව එන්නෙ
අනේ මං ඒ ආදරේ කරපු වැස්සමද

(රිවිහාර පින්නදුව)

Monday, September 11, 2017

සල් ගහයට අපි sex කරමුද?


සල් ගහයට අපි


අමර ගෙදර ඔප්පුව
උකස් කරන්න පුලූවන් කීයටද
ඒ ගාණට සෙට්වෙන
කැම්පස් එකක් තියෙනවද
පේරද කොළඹද ජපුරද
කැළණියෙ අලූතෙන් හදපු ෆැකල්ටියට
පළවෙනි බැජ් එක හින්ද
මේ අවුරුද්දෙ ඩිස්කවුන්ට්ලූ
පහසු ගෙවීමේ ක‍්‍රමයට 
O\L කරපු අපිට
 ඕව කරන්න පුලූවන්ද
A\L ණය වාරිකත් තාම ඇරියස්
අහම්බෙන් සෙට්වෙන
Free card එකකින්
මැතිදුනි අනේ හැකිවෙයිද
අපිට නිවනින් සැනසෙන්න
සල්ලි තියෙන අයට ප‍්‍රයිවට්
අවුලක් නෑනෙ ඉතිං
රජයෙ ඒව දුප්පත් අයට
ලිබරල් බණ කතා හොදයි
ගමේ සිරිපාල මාමට
අඩියක් ගහල දොඩවන්න
සාමා එන්න
හෝඩි පොතට ගෙවන්න
සල් ගහයට අපි
SEX  කරමුද
රෙදි මිළ ඉහළට
වවුචර් එක තැන
දැන් අපි ඉස්කෝලෙ යන්නෙ
නිළ රෙද්දෙන් ජංගි මහන්
ඉඩෝරෙක දළුලන්න
සිහිනයකට හැකිවෙයිද
වසත් සමයක් නුදුරේම
ආයෙත් ශීත සෘතුවකට ගියොතින්
වසන්තයෙ මල් නොපිපේවි සත්තට

(රිවිහාර පින්නදුව)

Tuesday, September 5, 2017

හැතැම්ම කීයක් අපි ඇවිද්දද





හැතැම්ම කීයක් අපි ඇවිද්දද


මුහුද කරා යන ගමනෙදි
ඇද වැටෙමින් ගල්පර මතින්
නොනැවතී ගලා ගොස්
හුදෙකලා නිම්නයන් මැදින්
ගගක් වෙනවද වෙහෙස කෙතරම්
ඒත් ගගකට හැරෙන්න බෑ ආපහු
දස මසක් කුස දරා
පුංචි දරුවෙකු මුහුණ බලනට
මවක් කෙතරම් දුකක් උසුලයිද
මොනතරම් වේදනා දුන්නත්
ඇයට පුලූවන්ද බැහැයි කියනට
ප‍්‍රසූතාගාරයෙදි
ලියා පෙම්පත් දහසක්
මල් උයන් කෙළවරක
හොරෙන් හාදු දී දසදහසක්
ජාති ආගම් හදහන්
ගළපා නහුතයක් කුණුහරුප
අතපැන් වත්කරන්න හදද්දි
පුලූවන්ද නුඹට පෝරුවෙන් බැසයන්න
නිදිවරා රෑ ගණන්
පාඩම් කර දෙබස්
පුහුණු වී නූලට
මංගල දර්ශනයට
තුන්වන සීනුව නාදවන විට
නාට්‍යකරුවන්ට පුලූවන්ද
වේදිකාවෙන් බැසයන්න
ප‍්‍රැක්ටිස් කරල අම්බානක
දින දිනා ඇවිදින්
වර්ල්ඞ් කප් එකේ
ෆයිනල් මැච් එකේ
ටොස් එක දැම්මට පස්සෙ
මැතිව්ස්ට පුලූවන්ද
ටීම් එකත් අරගෙන ආපහු
කටුනායකට එන්නට
ගුටි කාපු දවස් ගාණ මතකයිද නුඹට
ඒවට ලිව්ව කවි ගාණවත්
මතක නැති කොට මට
ලේසි නැති බව ඇත්ත
ලේසි වෙන්නට ඉඩක් නැති අරගලය
කරන්න පුලූවන් දෙයක් කරල
පැත්තකට වෙන්නට අවසර නෑ අපිට
අරගලය අයදිනව නුඹෙන්
නුඹට වඩා විසල් මිනිසෙක් වෙන්න
කදුළු ගෑස් කොච්චරද
ජල ප‍්‍රහාර මනින්නෙ ලීටර් වලින්ද
බවුසර් වලින්ද
ඇකාල හිරේ උන්නු
දවස් ගාණ කීයද
ඉස්පිරිතාලෙ ඇදන් කීයක්
අපෙන් පිරුණද
ජයග‍්‍රහණයේ නිම්නය සොයාගෙන
හැතැම්ම කීයක් අපි ඇවිද්දද
ලීෆ්ලට් කීයක් බෙදුවද
උගුර ලේ රහ වෙනකන්
කී දෙනෙක්ට කථා කෙරුවද
අවුරුදු කීයක්
එකම හීනයකට සමවැදුණද
මිනිස්සු කී දාහක්
අරගල බිමට ඇදගෙන ආවද
අට්ටාලෙයි වර්ජනෙයි
දවස් ගාණ විතරයි නේද
ඉලක්කන් වලින් කියන්නවත් මතක
සගය මෙච්චර දුර අපි ආවෙ
මේ මොහොතෙ අත්වැල් අතහරින්නද
ගෙයක් ගන්න කාර් ගන්න
ඒ හීන පොඞ්ඩක් කල් දාන්න
බැරිතරම් තාම අපි දුප්පත්ද
පස්සට අඩියක්වත් තියන්න
ඉඩක් කොහෙද අපිට
කොන්දේසි විරහිත අරගලයක
ඉතිහාසයේ සාක්ෂිකරුවන් වූ කලට
හෙට උදාවෙන
කදුහෙල් සමතලාවන දවසට
සිහිනයන් අපි දල්වමු

(රිවිහාර පින්නදුව)

Thursday, August 31, 2017

පෙම්වතිය රකිනා පෙම්වතෙකු ලෙස


පෙම්වතිය රකිනා  පෙම්වතෙකු ලෙස


නලිියනා ලේ නහර වැල් තුල
දෑස් බොදකර
උණුසුම් කරයි හදවත
අපේ උන් එක එකා
කැණ හිවල්ලූ ගොදුරු කරගන්න
දඩයම් බිමකි
සගය මේ ප‍්‍රජාතන්ත‍්‍රවාදී භූමිය
ඒකාධිපති පාලනය
අවසන් කර ඇත
මානව හිමිකම් කි‍්‍රයාධරයිනි
මේ කේතුමතියේ නුඹලට ආතල්ද
නීතියේ කන්‍යාවිය
රෙද්ද උස්සන් ගාණ ඉල්ලන
මහා පතරංග දාර්ශනිකයො
මාර රැුඩිකල් ෆේස් බුක් වීරයො
ඇග පුරා ගාඞ් දාගත්ත
හයේ හතරෙ STF කාරයින්ගෙන්
භය නැතුව ගුටිකන
සියුමැලි කෙල්ලො ගාව
මටනම් තවත් මාර නැත
බයිබලේ පිටු පුරා
දාහෙ කොළ අලවන
පන්දාහෙ කොළ බෝධිය වටා
එල්ලලා බෝධි පූජා තියන
විකිණෙන එකම නිවනද ස්වර්ගයද
කරපු ලෝකයක
ලේ සුවද දෙන අන්ධකාරය මැද
අරුණෝදයේ සිහින දකිමු
හිරේ යන එකෙක් ගානේ
තවත් සීයක් රතු ධජ අත දරමු
මරණ එකෙක් ගානේ
දාහක් නැගිටින පණිවිඩය
උන්ගෙ කන් අඩි වලට ගෙනියමු   
හෙණ නොඉල්ලා දෙවියන්ගෙන්
මේ පවුරු පදනම් දෙදරවන
හෙණයක්ව අපි පතිත වෙමු
දූෂකයන් මැද
පෙම්වතිය රකිනා  පෙම්වතෙකු ලෙස
අරගලය ආදරෙන් රකිමු අද

(රිවිහාර පින්නදුව)